معرفی اجمالی الجزایر
نام رسمی الجزایر، جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر است. مساحت آن 2381741 کیلومتر مربع و جمعیت آن حدود 47 میلیون نفر است. این کشور در شمال آفریقا و در ساحل جنوبی دریای مدیترانه واقع شده و پایتخت آن شهر الجزایر است. در ادبیات سیاسی فارسی، این شهر به الجزیره معروف است ولی عنوان رسمی این شهر شبیه نام کشور با اضافه شدن عنوان پایتخت است (الجزائر العاصمه ـ الجزایر پایتخت). دین رسمى آن اسلام و مذهب اکثریت مردم مالکى است. بر اساس قانون اساسی (مصوب 2020) زبان رسمی و ملی این کشور عربی و آمازیغى است. واحد پول الجزایر، دینار و نرخ برابری آن با یک دلار آمریکا حدود 130 دینار و هر یک یورو حدود 150 دینار در سیستم بانکی و بازار رسمی ارز در این کشور است.
الجزایر از نظر مساحت بزرگترین کشور عربی و آفریقایی است. این کشور با کشور های مغرب، موریتانی، مالی، نیجر، لیبی و تونس و همچنین منطقه مورد نزاع صحرای باختری مرز مشترک دارد. الجزایر دارای 69 استان است و شهرهای مهم آن بعد از پایتخت عبارتند از: وهران، قسنطینه، باتنه، سطیف، تلمسان، تمنراست، تیزی اوزو و مستغانم. بنادر مهم این کشور الجزیره، وهران، مستغانم، بجایه و عنابه است. الجزایر دارای 1622 کیلومتر ساحل در دریای مدیترانه و آب و هوای نواحی شمالی آن، معتدل و مدیترانه ای و در جنوب، صحرایی و خشک است.
الجزایر در قرن هفتم قبل از میلاد توسط فینیقیها در امتداد شهر قرطاج تونس ایجاد شد. در سال 42 قبل از میلاد تحت سلطه رومنها قرار گرفت و سلطه آنها حدود سیصد سال به طول انجامید و سپس بربرها پس از بالغ بر صد سال مبارزه، سرزمین خود را آزاد کردند. این کشور با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک خود در جنوب مدیترانه و همسایه جنوبی اروپا، همواره از سوی قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای مورد طمع قرار داشته بهنحوی که بعد از رومنها، واندلها و سپس بیزانتینها این کشور را اشغال کردند. این سرزمین در سال 647 میلادى به تصرف مسلمانان درآمد و به کشورى اسلامى تبدیل شد. در دوران اسلامی حکومتهای متعددی در الجزایر حکمرانی کردند که میتوان به رستمیه، ادریسیه، اغالبه، فاطمیون، الزیریه، الحمادیه، موحدیه و الزیانیه اشاره کرد. این کشور از سال 1518 تا 1830 به مدت ۳۱۲ سال تحت سلطه ترکهای عثمانی قرار داشت و در سال 1830 به اشغال فرانسه درآمد و به مدت ۱۳۲ سال تا زمان استقلال تحت اشغال فرانسه بود. در اول نوامبر سال ۱۹۵۴ انقلاب مسلحانه مردم الجرایر علیه اشغال فرانسه آغاز شد که منجر به پیروزی انقلاب و استقلال کشور در سال ۱۹۶۲ گردید. تقدیم یک میلیون و نیم شهید در طول سالهای انقلاب، آن را با عنوان «کشور یکمیلیون و نیم شهید» از دیگر کشورهای انقلابی متمایز ساخت.
اولین رئیس جمهور الجزایر بعد از استقلال احمد بن بلّا بود که حکومت وى در 19 ژوئن 1965 به دست سرهنگ هواری بومدین ساقط شد. بومدین تا زمان مرگ 27 دسامبر 1978 در مسند قدرت بود. پس از وی سرهنگ شاذلى بن جدید در سال 1979 به ریاست جمهورى انتخاب گردید و تا ژانویه 1992 در این سمت باقی ماند. از سال 1992 تا 1994 به دلیل حوادث داخلی این کشور، یک شورای عالى حکومتى کشور را اداره نمود و با پایان فعالیت این شورا، امین زروال در 16 نوامبر 1995 با پیروزی در انتخابات به ریاست جمهوری رسید. وی در سپتامبر 1998 کناره گیری کرد و با برگزارى انتخابات زودهنگام، عبدالعزیز بوتفلیقه در آوریل 1999 به ریاست جمهورى برگزیده شد. بوتفلیقه در 13 ژوئیه همان سال قانون وفاق ملى را با هدف عفو عمومی تقدیم پارلمان نمود. با تعدیل قانون اساسی و مجاز شدن کاندیداتوری اشخاص برای بیش از دو دوره، بوتفلیقه در دور سوم ریاست جمهوری نیز به ریاست جمهوری رسید. دور چهارم ریاست جمهوری وی با پیروزی در انتخابات سال 2014 آغاز شد و بدین ترتیب بوتفلیقه به عنوان یکی از شخصیتهای مبارز در انقلاب آزادیبخش الجزایر، از سال 1999 تا 2019 ریاست جمهوری الجزایر را بر عهده داشت. عبدالعزیز بوتفلیقه پس از بیست سال در 2 آوریل 2019 رسما از قدرت کناره گیری کرد و مرحله جدیدی در تاریخ سیاسی الجزایر آغاز شد. طبق قانون اساسی، رئیس مجلس «الأمه» بهعنوان رئیس کشور، اداره امور الجزایر را بر عهده گرفت و در 12 دسامبر 2019 انتخابات ریاست جمهوری توسط دولت موقت برگزار شد.
در این انتخابات، آقای عبدالمجید تبون به عنوان کاندیدای مستقل توانست با کسب 58.15 درصد کل آراء و با شعار الجزایر جدید به ریاستجمهوری الجزایر دست یابد. آقای تبون برای دور دوم نیز در انتخابات ریاست جمهوری که در سپتامبر 2024 برگزار شد شرکت نمود و با کسب 84 درصد آرا بار دیگر به عنوان رئیس جمهور انتخاب گردید.
اختلاف ساعت با تهران:
دو ساعت و نیم مثال: ساعت 8 صبح الجزایر = 10:30 صبح تهران
کد تلفن کشور: 00213 کد تلفن ثابت پایتخت الجزایر: 023 مثال شماره ثابت سفارت: 023.47.81.82 (00213)